Commissie Klassiek Circus
informeert politiek en publiek

 
 

   
 

 
 

 
   

Verwaande Quasten

Gelezen op het forum www.circuswereld.nl:

Een fakir toont in het circus allerlei gevaarlijk uitziende tricks. Hij loopt met blote voeten op glasscherven. Hij gaat met zijn blote rug op een spijkerbed liggen. Hij neemt een wurgslang om zijn nek. Hij slikt degens en vuur. Dat wringt en steekt aan alle kanten en het moet wel pijn doen. Toch krijgt hij applaus. De fakir komt uit een land hier ver vandaan dat we alleen kennen uit de sprookjes van duizend en een nacht. Zo ook deze column. Die wordt ook geschreven en verzonden vanaf een schimmig emailadres uit een land hier ver vandaan. En het zal soms ook pijn doen om het te lezen. Applaus? Dat zal voor deze stekende schrijfsels niet klinken. Gelukkig heeft de fakir eelt op zijn hele lijf. Zodat hij de pijn van het niet gegeven applaus niet voelt.


Verwaande Quasten
Het rommelt aan een hele tijd in de kop van Noord-Holland. De Dierenbescherming afdeling Alkmaar is een van de vier van die club die mee doet in de kruistocht van “wilde dieren de tent uit”. Terwijl hun vestigingsplaats Alkmaar zich al vele jaren uitspreekt tegen een verbod op circusdieren. Heemskerk, van het overigens verder niet in gebruik zijnde “Heemskerks model”, is een andere gemeente die in de media net doet alsof ze wilde circusdieren buiten het dorp houdt. Ze zouden zelf diervrije circussen uitnodigen. Maar er is nog nooit een brief door een dierloos circus ontvangen en een familiecircus kreeg gewoon vergunning om er met kamelen op te treden.

Sinds kort komt daar Enkhuizen bij. Nee. De gemeenteraad heeft niet vergaderd over circusdieren. Nee, er is daar ook geen verbod. Circus Belly-Wien stond daar onlangs nog met tijgers, kamelen en de rest van de bekende Ark. Wat is er dan wel in Enkhuizen? Een gemeenteraadslid. Ene Stella Quasten. Ooit van GroenLinks maar ze is daar er uit gemieterd en daarom maar zelf een lijstje begonnen onder de naam “Lijst Quasten”.

Op zich niets bijzonders. Alhoewel? Ze is dierenrechtenactiviste en ze heeft op haar privé weblogje wel eens circusmensen en anderen, die het opnamen voor het behoud van het circus, uitgemaakt voor rotte vis. Ondanks dat dat nou net géén circusdier is. Ze heeft ook in andere gemeenten de raden aldaar van advies voorzien. Nou ja advies? Meer haar sektarische waanideeën!

Na het vertrek van het circus met “foute dieren” stormt ze de kamer van de wethouder binnen. “Welke kl*#!*#k heeft het in zijn kop gehaald om dat foute circus een vergunning te geven? We hebben hier toch een collegebesluit voor het verbieden van circussen?”. Waarop de wethouder haar uitlegt dat het niet tot de bevoegdheden van de gemeente behoort om een circusdier tegen te houden. Kokend van woede rent ze de kamer van de wethouder uit. Ze stormt de kamer binnen van een ambtenaar. Toevallig eens niet de marktmeester of de man die over de evenementen gaat.

”Zeg, stuur jij de circussen eens een berichtje dat circussen met dieren hier niet meer welkom zijn!” commandeert ze de verbouwereerde ambtenaar. Samen zoeken ze op internet naar een mogelijk doelwit waar ze hun mailtje naar toe kunnen sturen. Ze komen uit op de website van de Stichting Circuscultuur. Laat die nou geen gewoon e-mailadres hebben maar een “contactformulier”. U kent het wel: een paar hokjes waar je een tekst, je naam en een mailadres in moet of kunt typen. Zelfs als het mailadres gelogen is, werkt zo’n formulier. Ideaal dus om eens lekker een dreigmailtje naartoe te sturen zonder dat de ontvanger er achter komt wie het bericht heeft verzonden.

Stella Quasten begint aarzelend te typen. Tja, wat moet je nou schrijven aan de circussen? En dus verzinnen ze samen de volgende niet echt ambtelijk te noemen tekst:

“Geachte heer/mevrouw,

Met dit bericht wil ik u meedelen dat het college van de gemeente Enkhuizen in haar vergadering heeft besloten dat geen vergunningen meer worden verstrekt aan circussen die acts met wilde dieren op het programma hebben staan. 

Ik wil u vragen dit aan uw leden kenbaar te maken, zodat onnodige aanvraagprocedures en daarmee gepaard gaande kosten, voor het in behandeling nemen daarvan, worden voorkomen.

Ik dank u bij voorbaat voor uw medewerking.

vriendelijk groetend,

<naam ambtenaar verwijderd omwille van de privacy>”


Er komt een mailwisseling op gang tussen de ontvanger en de ambtenaar. Waarbij wordt gevraagd naar vergaderverslagen en besluitenlijsten. Na enkele weken en het inzetten van een procedure volgens de “Wet Openbaarheid Bestuur” blijkt dat die er niet zijn. Dat kon ook niet anders. Want het is niet alleen verboden om circussen omwille van dieren te verbieden. Het was veel te stil in de media. Als een gemeente zo’n nep-besluit neemt dan komen er heus wel berichten in de media die door dierenrechtenactivisten maar al te graag worden verzonden aan alle kranten in de regio. Hier was het overal stil. Behalve in de werkkamer van die ene ambtenaar en bij die verwaande Quasten!


Fakir, Verweggistan, 25 juni 2013